Amerika’da baÅŸlayan ve diyeti Hristiyanlık öğretilerine dayandıran ruhani diyet akımı yavaÅŸ yavaÅŸ bütün dünyayı etkisi altına alıyor…
Yeni bir diyet akımına göre artık insanlar Hristiyanlık inancına göre kilo veriyor. Diyet yapanlar içlerindeki ruhsal boşluğu yağ oranı doymuş yiyeceklerden daha güçlü şeylerle dolduruyor. İnanç esasına dayalı bu diyetlerde Hristiyanlığın öğretilerini canınız çikolata, peynir ya da cips çektiğinde uyguluyorsunuz.
Amerika’da çok sık uygulanan bu diyetler dahilinde diyeti yapacak olanlar kilo vermeden önce derinlemesine bir ÅŸekilde neden fazla yediklerinin sebeplerini bulmaya çalışıyor. 1980′lerde Amerika’da baÅŸlayan bu akım yavaÅŸ yavaÅŸ bütün dünyaya yayılıyor. Bu akım sayesinde “Hz. İsa Olsa Ne Yerdi?” gibi ruhani diyet kitaplarının da satışlarını artırmış.
Akımın en bilinen örneÄŸi ise Tennesssee’de aşırı tutucu Hristiyan ve beslenme uzmanı Gwen Shamblin tarafından baÅŸlatılmış. Amigo gibi destek vererek, Tanrı’nın hoÅŸnutsuzluÄŸunu ile desteklenen programda Shamblin binlerce Amerikalının kilo vermesini ve Tanrı’ya şükretmesini saÄŸlamış. Amerika’da bu ÅŸekilde çalışan 30 bin kadar grup bulunuyor.
Shamblin, “Tanrı inanılmaz tatlar yarattı. Onların tadını çıkarmamızı istiyor ama onun sınırları dahilinde” diyor. Yemeyi fiziksel bir ihtiyaç olarak gören beslemne uzmanı, bunun açık bir buzdolabı deÄŸil açık bir kalple halledilebileceÄŸini söylüyor.
HZ. İSA OLSA NE YERDİ?
Öte yandan İngiliz doktor Elisabeth Weichselbaum diyetlerin pek de yol göstermediÄŸini düşünüyor. Weichselbaum daha çok Akdeniz hayat tarzını benimseyen Don Colbert’in yazdığı “Hz. İsa Olsa Ne Yerdi” diyetiyle ilgileniyor:

“Hz. İsa bölgesinde bulunan ÅŸeyleri yiyordu; birçok sebze, özellikle fasülye ve yeÅŸil mercimek. Muhtemelen buÄŸday ekmeÄŸi, meyve yiyip çok fazla su ve kırmızı ÅŸarap içmiÅŸtir. Ve çok özel durumlarda, muhtemelen ayda bir et yemiÅŸtir. Bu oldukça duyarlı bir yaklaşım. Temel yiyecek maddesi ekmek, taze meyve sebze ve ölçülü bir ÅŸekilde protein olmuÅŸtur. Bu da bizim verdiÄŸimiz tavsiyenin aynısı, kendi kararınız doÄŸrultusunda istediÄŸinizi yiyin. Ama kendinize onu neden yediÄŸinizi sorun. Bu size ne tükettiÄŸiniz konusunda farkındalık kazandırır ve bu konuda düşünmeye teÅŸvik eder.”